DANS
MODERNE DANS QUIZ
Moderne dans
Meisjes in zwarte jurkjes die zich vrijwillig over het toneel laten smijten en jongens die rare dingen met hun armen doen en altijd depressief kijken.
Is dat jouw beeld van moderne dans?
Om inzicht te krijgen in jouw know-how van deze kunstvorm, volg de Muziektheater-moderne-dansquiz.
Zet 'm op!
Dansen, dansen, dansen
Ga je wel eens naar de disco om je uit te leven? Je helemaal over te geven aan de muziek om je te laten meevoeren op groovy basslines en pulserende beats? Kom je wel eens op feestjes waar je na een paar drankjes de stoute (dans)schoenen aantrekt om te swingen? Vast wel. Je kent die familiefeestjes van je tante en oom wel waar de oudere familieleden zich wagen aan een jive of quickstep en jij je maar afvragen wat er nou in vredesnaam leuk is aan die oubolligheid. Hoe dan ook, of je een groot liefhebber bent van swingen in de disco, stijldansen op het huwelijksfeest van je tante of juist niet, dansen is van alle tijden en komt voor in alle culturen.
Dans als expressie
In alle culturen vormt dans een belangrijk fysiek expressiemiddel. Archeologische vondsten tonen aan dat de eerste mensen zich al waagden aan het dansen: op oude rotsschilderingen zien we dansende mensen afgebeeld. De dans had oorspronkelijk een strikt religieuze betekenis of stond in functie van krijgsdoeleinden. De dansen stemden de goden gunstig zodat akkers vruchtbaar werden en land kon worden veroverd. Het lichaam werd gebruikt als instrument.
Zoals elk expressiemiddel (schilderen, zingen, acteren) heeft ook de dans allang geen strikt religieuze betekenis meer: het is uitgegroeid tot een kunstvorm met specifieke kenmerken. In de discotheek of op een feestje dans je lekker vrijblijvend. De muziek en je stemming van dat moment geven je in hoe je beweegt. Met dans als kunstvorm ligt dat anders. Een dansstuk is van te voren ‘gemaakt’, dat wil zeggen, iemand heeft erover nagedacht hoe het eruit moet komen te zien. Het lichaam van de danser wordt als instrument gebruikt om uiting te geven aan de emotie van de bedenker van het dansstuk, oftewel de choreograaf. Er ligt een raamwerk aan ten grondslag met reeksen vastgestelde bewegingen, die een choreografie genoemd wordt, waarmee een boodschap kan worden verkondigd, buitengewone esthetische 'plaatjes' kunnen worden gecreĆ«erd, of acrobatische hoogstandjes uitgehaald.